Michael Wolf
Gastcurator Suzan Geldhoff stelt de komende dagen, iedere dag, een fotograaf voor die deelneemt aan de expositie Another Street View.

Die ene beroemde foto van een kussend stelletje, die Robert Doisneau in 1950 in Parijs maakte, kent bijna iedereen wel (Google maar ‘Le Baiser de l’Hôtel de Ville’). Een mooi filmisch moment, vastgelegd op zwart/wit film, dat bol staat van de romantiek. In mijn tienerjaren, en toen mijn liefde voor fotografie net begon te groeien, was ik helemaal weg van deze foto. Vooral de spontaniteit die in de foto lag was voor mij hèt toonbeeld van wat de straatfotografie zou moeten zijn. Maar naarmate ik ouder werd, en ik kennis nam van de controversie rond de spontaniteit van de foto, begon deze me een beetje te vervelen. Totdat ik bovenstaande foto van Michael Wolf zag.
Dit beeld, wat duidelijk refereert aan Doisneau’s foto, creëert zoveel nieuwe dimensies ten opzichte van de klassieker. Wolf heeft de foto via Google Street View gemaakt, dit betekent dat hij zijn huis niet uit hoefde. Sterker nog, hij hoefde niet eens een camera op te pakken. Dit geeft niet alleen aan wat voor digitale revolutie de fotografie heeft doorgemaakt, maar ook wat voor nieuwe tools er hierdoor ontstaan zijn om beeld vast te leggen en wat voor mogelijkheden dit creëert. Hiernaast legt Wolf’s foto ook het veranderde tijds- en straatbeeld mooi vast. Naar mijn mening daagt het ook ons idee van romantiek uit: is het misschien zo dat die analoge, zwart/wit, filmische liefde eigenlijk niet bestaat en de realiteit een kus met een kalende man is terwijl een voorbijganger achteloos een sigaret opsteekt? Misschien wel, misschien niet. Maar Wolf’s foto doet me er in ieder geval wel bij stil staan, waardoor ik deze graag als hedendaagse klassieker beschouw.

Die ene beroemde foto van een kussend stelletje, die Robert Doisneau in 1950 in Parijs maakte, kent bijna iedereen wel (Google maar ‘Le Baiser de l’Hôtel de Ville’). Een mooi filmisch moment, vastgelegd op zwart/wit film, dat bol staat van de romantiek. In mijn tienerjaren, en toen mijn liefde voor fotografie net begon te groeien, was ik helemaal weg van deze foto. Vooral de spontaniteit die in de foto lag was voor mij hèt toonbeeld van wat de straatfotografie zou moeten zijn. Maar naarmate ik ouder werd, en ik kennis nam van de controversie rond de spontaniteit van de foto, begon deze me een beetje te vervelen. Totdat ik bovenstaande foto van Michael Wolf zag.
Dit beeld, wat duidelijk refereert aan Doisneau’s foto, creëert zoveel nieuwe dimensies ten opzichte van de klassieker. Wolf heeft de foto via Google Street View gemaakt, dit betekent dat hij zijn huis niet uit hoefde. Sterker nog, hij hoefde niet eens een camera op te pakken. Dit geeft niet alleen aan wat voor digitale revolutie de fotografie heeft doorgemaakt, maar ook wat voor nieuwe tools er hierdoor ontstaan zijn om beeld vast te leggen en wat voor mogelijkheden dit creëert. Hiernaast legt Wolf’s foto ook het veranderde tijds- en straatbeeld mooi vast. Naar mijn mening daagt het ook ons idee van romantiek uit: is het misschien zo dat die analoge, zwart/wit, filmische liefde eigenlijk niet bestaat en de realiteit een kus met een kalende man is terwijl een voorbijganger achteloos een sigaret opsteekt? Misschien wel, misschien niet. Maar Wolf’s foto doet me er in ieder geval wel bij stil staan, waardoor ik deze graag als hedendaagse klassieker beschouw.

-
Agenda
-
Blog







kop.nu