Jan Adriaans

Gastcurator Suzan Geldhoff stelt iedere dag een fotograaf voor die deelneemt aan Another Street View.
Het mooie van stads- en straatfotografie is dat het een soort van historisch besef teweeg brengt; via foto’s kan je goed zien hoe iets was tijdens het moment van opname en dat nodigt uit om het te vergelijken met oudere foto’s of juist nieuwere, of met je eigen beeld van het gefotografeerde. De mensen die zich in de foto bevinden spelen natuurlijk ook een grote rol in het neerzetten van een tijdsbeeld (en dan met name hun kleding).

Maar wat ik eigenlijk over het algemeen een stuk interessanter vind, zijn foto’s waar juist de afwezigheid van mensen overduidelijk is, zoals in het werk van Jan Adriaans. Zijn foto’s, van zowel publieke als persoonlijke ruimtes, kenmerken zich door de focus op de ruimte verstookt van mensen. Wat ik hier fascinerend aan vind, is dat het, na het bewonderen van de esthetiek die zo duidelijk naar voren komt, veel vragen bij me oproept. Gonsde het hier ooit van de mensen? Wat voor mensen zouden daar vroeger heen zijn gegaan? Waarom is het nu leeg? In wat zal het zich nu ontwikkelen?

Het mag duidelijk zijn dat de vragen niet zo snel allemaal beantwoord zullen worden door de foto, en dat is juist het mooie ervan: je gaat je eigen verhaal erbij maken. Mooie, esthetische beelden zoals deze, die vragen oproepen en ruimte laten voor interpretatie. Dat is naar mijn mening kunstfotografie.