Transit Land

“Grafisch ontwerper Rob van Hoesel (1974, NL) heeft alle 35 Belgische snelwegen gefotografeerd vanuit de passagiersstoel van zijn oude Opel Corsa. Nederland’s zuidelijke buurland België heeft Van Hoesel altijd gezien als één groot kruispunt, het eerste buitenland op de route naar Frankrijk, Italië, Spanje of andere mooie vakantiebestemmingen. Voor dit boek maakte Van Hoesel een selectie van 920 beelden uit het totaal van 3000 foto’s die hij maakte tijdens zijn reis. Ze zijn geordend naar de wegnummers van de afzonderlijke wegen en voorzien van extra informatie.”

De snelweg is een bijzondere plek, een lijn op de kaart en in het landschap die wordt gebruikt als verbinding tussen A en B. Wanneer men deze lijn niet als reismiddel maar als reisbestemming beschouwt wordt het onderweg zijn zelf het reisdoel en de weg ineens een plaats, een plek met een eigen omgeving en landschappelijke karakteristieken. In het boek ‘Transitoland / Pays Transit’ zijn alle snelwegen van België geportretteerd.
België is het meest ‘dichtstbijzijnde buitenland’, waarbij men bij het passeren van de grens een soort instant ‘vakantie-gevoel’ krijgt, als land heeft het unieke eigenschappen zoals de tweetaligheid, de politieke verdeeldheid, een specifieke ruimtelijke ordening en een landschap dat vanuit de Vlaamse klei via Waalse chaos overgaat in de groene Ardennen.

Het boek mag in eerste instantie worden beschouwd als een kunstboek. Daarnaast kan het worden omschreven als een reisverslag, een vakantiegids of een fotografische wegenatlas. In alle gevallen is Transitoland een verkenning van België.
Met een oude Corsa is elke van de 35 Belgische snelwegen bereden en gefotograffeerd vanuit de bijrijdersstoel. Dit heeft geresulteerd in 3000 foto’s waarvan er circa 1000 zijn opgenomen in het boek ‘Transitoland / Pays Transit’. Het ‘roadbook’ is geordend volgens de nummering van de afzonderlijke wegen waarbij de foto’s zijn afgewisseld met informatie. Vanuit een thematische redactie ontstaat een beeld van
de snelweg en zijn directe omgeving. Niet het gebruik van de weg maar enkel zijn fysieke verschijning wordt in kaart gebracht, waarbij een gevoel van onderweg zijn wordt opgeroepen. Hoewel het boek typologisch is opgebouwd heeft het een sterk filmisch karakter en poëtische kwaliteiten. Hierbij spelen begrippen als landschap, ritme en herhaling een belangrijke rol.